Viyolonsel alırken ilk denetim gövdenin görünüşünde değil ayarında yapılır. Köprünün yüksekliği, tuşenin eğimi ve burguların yuvaya oturması sesten önce ele gelen şeylerdir; bu üçü bozuk olan bir çalgı iyi ahşaptan yapılmış olsa da çalınamaz. Ayarsız çalgı atölyeye gider ve ek gider çıkarır. Önce ayara bakılır.
Tel yüksekliği sol elin işini doğrudan değiştiren ölçüdür. Köprünün üstünden tuşenin ucuna kadar olan açıklık fazla olduğunda aynı sesi almak daha çok kuvvet ister ve el çabuk yorulur. Çok düşük bir açıklıkta ise tel tuşeye vurup vızıldar. Açıklık la telinde en az, do telinde en fazla olur. Ölçü atölyede ayarlanır.
Gövdenin bütünlüğü çatlak ve açılma aranarak denetlenir. Yan kuşakların kapakla birleştiği yer parmakla izlenir, boşluk veren bir dikiş hafifçe vurulduğunda farklı ses verir; eski bir çatlak düzgün onarılmışsa sorun yaratmaz. Ses direğinin yerinde durması ve köprünün dik kalması birlikte bakılır. Onarım geçmişi sorulur.
Ses denemesi dört telde ayrı ayrı yapılır ve oda değiştirilerek tekrarlanır. Her telin boş hâlde uzun süre titreşmesi, pes do telinin boğulmaması ve la telinin tırmalamaması aranır; çalgı küçük bir odada gür duyulup salonda zayıf kalabilir. Deneme iki ayrı mekânda yapıldığında karar sağlamlaşır. Kulak zamanla ayırır.
Derste seçim kursiyerle birlikte yapılır ve çalgı eğitmenin önünde denenir. Kursiyerin kol ölçüsüne uygun gövde belirlendikten sonra aynı fiyat aralığındaki iki çalgı yan yana çalınır; yay ve kılıf da bu karara dâhil edilir. Acele edilen alımda ayar gideri sonradan çıkar. Ölçü, telin serbest titreşmesidir.