Nota üzerine alınan not, verilen kararların kalıcı kaydıdır ve her tekrarda aynı icrayı sağlar. Parmak numaraları, yay yönleri, cümle sınırları ve gürlük planı akılda tutulmaz; kararlar değişebileceği için de kurşun kalemle yazılıp silinebilir kalır. Kayıt kâğıt üzerinde durur. Bellek yüklenmez.
Parmak numaraları yalnız güç yerlere yazılır ve her notaya konmaz. Konum değişiminin başladığı nota, uzak bir aralığa atlanan yer ve çift seslerin parmak düzeni işaretlenir; bütün notaların numaralanması sayfayı okunmaz hâle getirir. Göz kalabalıkta işareti bulamaz. Az işaret daha iyi görünür.
Yay yönleri bağ sınırlarında ve cümle başlarında belirtilir. Aşağı ve yukarı yay işaretleri hangi bölgeden başlanacağını gösterir, uzun bağlarda yayın nerede olacağı da ayrıca yazılır; orkestra partisinde bu işaretler bölümün tamamında aynı olur. İşaretler provadan önce geçirilir. Birlik buradan gelir.
Cümle sınırları ve nefes yerleri kavisli çizgilerle ya da kısa dikey işaretlerle gösterilir. Bu işaretler bestecinin yazdığı bağlardan ayrı tutulur ve icracının kendi çözümlemesini taşır; renkli kalem kullanmak ikisini ayırt etmeye yardım eder. Gürlük planı aynı yere yazılır. Sayfa bir harita olur.
Derste notaya yazma düzeni kursiyere öğretilir ve ortak bir işaret dili kurulur. Kursiyer kendi kararlarını yazar, eğitmen gözden geçirip gerekli yerde düzeltir; silinmiş ve yeniden yazılmış işaretler kararın geçmişini de gösterir. Fotokopi değil kendi nüshası kullanılır. Ölçü, icranın her tekrarda aynı olmasıdır.