Kuram bilgisi, notada yazılanın neden öyle yazıldığını görünür kılar ve icra kararlarını besler. Bir cümlenin hangi akora oturduğunu bilen icracı doruk noktasını, gürlük planını ve yay dağılımını buna göre kurar; bilmeyen icracı aynı kararları deneyerek arar. Bilgi kararı hızlandırır. Zaman kazanılır.
Viyolonsel bas çizgisini taşıdığı için armoni bilgisi doğrudan işe girer. Yazılan nota akorun kökünü verdiğinde cümle oturur, üçüncü ya da beşinci ses olduğunda ise doku açılır; icracı bu farkı gördüğünde gürlüğünü ve vurgusunu ona göre ayarlar. Bas çizgisi armoniyi taşır. Fark duyulur.
Biçim bilgisi eserin bütününü görmeye yarar ve ezberi sağlamlaştırır. Bir sonatın bölümleri, tekrar eden bölmeler ve geçiş yerleri bilindiğinde kursiyer eseri parça parça değil yapı olarak hatırlar; kopan yerden dönüş de bu harita sayesinde mümkün olur. Yapı ezbere ikinci dayanak verir. Harita güvenlik sağlar.
Dönem bilgisi icra kararlarını biçimlendirir ve üslubu kurar. Barok dağarda vibrato ölçülü kullanılır, yay daha hafif tutulur ve süslemeler döneme göre yorumlanır; romantik dağarda ise gürlük aralığı genişler ve vibrato öne çıkar. Aynı nota iki dönemde başka çalınır. Üslup bilgiyle gelir.
Derste kuram çalgıdan ayrı bir ders olarak değil dağarla birlikte yürür. Kursiyer çalıştığı eserin tonunu, akor yürüyüşünü ve biçimini kâğıda çıkarır, bu çözümleme gürlük ve yay kararlarına bağlanır; soyut kalan kuram kısa sürede unutulur. Bilgi doğrudan icraya bağlanır. Ölçü, kararın gerekçelendirilebilmesidir.