Çalışma sırasında beliren ağrı, çoğu durumda sürenin değil gereksiz kasılmanın sonucudur. Bir eklem kilitlendiğinde çevresindeki kaslar onun işini üstlenir ve kısa sürede yorulur; aynı kursiyer serbest bir düzende çok daha uzun süre çalışabilir. Ağrının kaynağı çalışma süresinin uzunluğu değildir. Kilit aranır.
Sağ kolda ağrı genellikle omuz ile başparmakta toplanır ve kavramadan doğar. Yay çubuğu sıkıldığında bilek donar, omuz kalkar ve kolun ağırlığı yaya geçemez; icracı o anda daha çok kuvvet uygular ve yorgunluk hızlanır. Tutuş gevşetildiğinde ağrı çoğunlukla kaybolur ve kol yeniden serbest çalışmaya başlar. Çözüm bırakmaktadır.
Sol elde ağrı baş parmakta ve bilekte görülür. Baş parmak sapı kavradığında el sıkışır, parmaklar açılamaz ve basınç sesin gerektirdiğinden fazlaya çıkar; bilek kırıldığında ise tendonlar dar bir açıdan geçer. Basınç sınırı her telde yeniden bulunur ve kalın tellerde bu sınır yukarıda durur. Sınır sesle ölçülür.
Ara vermek çalışmanın bir parçası olarak programa girer. Uzun bir oturum yerine kısa bölümlerle çalışmak hem dikkat düzeyini korur hem de kasların toparlanmasına yer açar; ara sırasında kol ve el serbestçe sallandırılır. Toplam süreyi uzatmak yerine çalışılan gün sayısını artırmak daha iyi sonuç verir. Düzen böyle kurulur.
Derste gerginlik nefes ve ayna sınamasıyla izlenir. Kursiyer pasajı sayarak söyleyip aynı anda çalabiliyorsa gövdede kilit kalmamıştır, aynada omzun yükselmediği doğrulanır; ağrı sürüyorsa çalışma durdurulur ve bir hekime danışılması önerilir. Uyuşma ve karıncalanma ayrı bir sınıf olarak değerlendirilir ve bekletilmez. Ölçü, çalışma sonrasındaki durumdur.